HEYKEL

Arman

 

1928-2005

Arman, kendine özgü heykel tarzı ile tanınan bir Amerikan-Fransız sanatçısıydı.

En çok nesne “biriktirme-düzenleme-bozma-yok etmeleri ile tanınır.

Dadaizm’ in felsefelerinden ve estetiğinden ilham alan sanatçı, vitrinlerden topladığı çatalları, aletleri ve çaydanlıkları bir araya getirir, kompozisyonlar tasarlardı.

“Nesnelerin kendine özgü değeri olduğunu düşünüyorum ve içlerinde ayrıca estetik formlar aramaya veya içlerine renk katmaya gerek görmüyorum,” derdi.

Armand Pierre Fernandez 17 Kasım 1928’de Nice, Fransa’da doğdu.

Başlangıçta Soyut bir Ressam olan Arman, Pop Art’ın ortaya çıkışıyla onun fikirleriyle daha çok ilgilenmeye başladı. 1960’lların başında sanatçı, tüketiciliği, israfı ve Poubelles  (çöp tenekeleri) olarak bilinen seri üretimi eleştirmeyi amaçlayan bir dizi çalışma yaptı.

Arman, büyük açık alan heykelleri üzerinde çalıştı. Kompozisyonlarında aletler, saatler, mobilyalar, otomobil parçaları, mücevherler ve tabii ki parçalanmanın çeşitli aşamalarındaki müzik aletleri vardı. Fransa, Normandiya’daki bir dökümhane ile yaptığı iş birliği sayesinde, Arman’ın heykelleri çoğaldı, satıldı, değişik ülke ve şehirlere, koleksiyonlara dağıldı.

İşlerinin en büyüklerinden biri, Fransa’nın Jouy-en-Josas kentindeki Château de Montcel’ de kalıcı olarak sergilenen “Uzun Süreli Otopark” adlı eserdir. 1982’de tamamlanan 18 metre yüksekliğindeki heykel, 18 ton betona yerleştirilmiş altmış Fransız otomobilden oluşuyor.

Lübnan-Beyrutta bulunan benzer bir heykelin adı ise “Barış İçin Umut”, 32 metre yüksekliğinde ve beton içine gömülmüş arabalar yerine tanklar yerleştirilmiştir.

Arman’ın babası, Nice’ de bir antika satıcısı olan Antonio Fernandez de amatör bir sanatçı, fotoğrafçı ve Çellistti. Arman, babasından yağlı boya ve fotoğrafçılık öğrendi. 1946′ da felsefe ve matematik dalında lisans derecesini aldıktan sonra Arman, Nice’ deki École Nationale des Arts Décoratifs’ te eğitim almaya başladı. Ayrıca Nice’ de tanıştığı Yves Klein ve Claude Pascal ile judoya başladı.

Restany, Nouveau Réalisme–Yeni Gerçekçiler grubunu kurdu. Daha sonra César, Mimmo Rotella, Niki de Saint Phalle ve Christo’ nun da katıldığı genç sanatçılar grubu, kendilerini “Gerçekliğe ortak yeni bakış açıları olanlar” olarak tanımladılar.

Endüstriyel genişleme karşısında hümanist idealleri yeniden öne sürerek, 20. yüzyıl tüketim toplumu için sanat kavramını ve sanatçıyı yeniden değerlendiriyorlardı.

1961’de Arman, ikinci evi olacak olan Amerika Birleşik Devletleri’ nde sergiler açtı. Bu dönemde yaratılışı yıkım yoluyla araştırdı. “Coupe” ve “Colères” adlı sergileri açıldı. Müzik aletleri (çoğunlukla keman ve saksafon) veya Bronz Heykeller gibi güçlü bir “kimliğe” sahip nesnelerden birçoğunu olduğu gibi veya dilimleyerek, yakarak, parçalayarak tuval üzerine yerleştiriyordu.

2005′ te New York’ taki ölümünden sonra külleri Paris’teki Père Lachaise Mezarlığına gömüldü.

Bugün, eserleri New York’ taki Modern Sanat Müzesi, Washington DC’ deki Ulusal Sanat Galerisi, Londra’daki Tate Galeri ve Nice’ teki Musée d’Art Moderne et Contemporain (Modern ve Çağdaş Sanat Müzesi) koleksiyonlarında yer almaktadır.

 

 

 

 

 

 

Başa dön tuşu