Max Liebermann
1847-1935
Alman İzlenimci Ressam
1866 ’dan 1868 ’e kadar Ressam Carl Steffeck ’ten ders aldıktan sonra Liebermann, 1868 ’den 1872 ’ye kadar Weimar Sanat Okulu ’na katıldı.
İlk sergilenen resmi olan “Kaz yolan kadınlar” (1872) gerçekçi tarzı ve sadeliği ile dönemin Romantik yaklaşımının karşısına yeni bir tarz sunmuş oldu. Bu resim nedeniyle ona “Çirkinlik Ressamı” diyenler oldu. Liebermann, 1873 yazını Paris yakınlarındaki Barbizon Köyünde geçirdi, bu yer 1830 ’lardan beri Barbizon Okulu olarak bilinen Bir Grup Manzara Ressamının yaşadığı ve çalıştığı bir mekândı. Orada Barbizon Okulunun liderlerinden Jean-François Millet ile tanıştı ve Camille Corot, Constant Troyon ve Charles-François Daubign ’nin eserlerini inceledi.
1878 ’de Liebermann Almanya’ya döndü. Önce Münih ’te yaşadı ve son olarak 1884 ’te Berlin ’e yerleşti. 1875 ’ten 1913 ’e kadar yaz aylarında Hollanda ’da resim yaptı. Bu dönemde resim konularını Amsterdam ’daki yaşlıların yaşadıkları huzur-evleri ve Almanya ’nın, Hollanda ’nın köylüleri ve işçileri arasında buldu.
The flax spinners- keten iplikçileri (1887) gibi çalışmalarda Liebermann, Millet ’nin Fransız Sanatı için yaptıklarının benzerini Alman Resminde yaptı, kırsal emeğin sahnelerini melankolik ama duygusal olmayan bir şekilde tasvir etti. 1890 ’dan sonra Liebermann ’ın tarzı Fransız İzlenimci Ressamlar Edouard Manet ve Edgar Degas ’dan etkilendi.
Liebermann izlenimci ışık ve renklere odaklandıkça, konu onun için daha az önemli hale geldi. Bununla birlikte, Alman sanatının anlatı geleneği ile bağlantısını sürdürdü ve böylece Fransız İzlenimcilerinin aksine, asla konudan tamamen ayrılmadı.
1899’da Liebermann, Akademik olarak popüler olmayan İzlenimcilik ve Art Nouveau tarzlarını destekleyen bir grup sanatçı olan Berliner Sezession ’u kurdu. Geleneksele karşı duran “Sezession” ile olan ilişkisine rağmen, Berlin Akademisi ’ne de üye oldu hatta 1920 ’de Başkanı seçildi ve bu görevi 1932’de Naziler onu istifaya zorlayana kadar sürdürdü.
