Edouard Vuillard

1868-1940

Ard İzlenimci Fransız Ressam.

Cuiseaux ’da doğan ve Paris ’te prestiji yüksek Condorcet Lisesinde okumak için burs kazanan Vuillard, hayat boyu arkadaş olacağı Xavier Roussel ve Maurice Denis ile bu okulda tanıştı. İleri yıllarda bu iki arkadaşı ayrıca Paul Sérusier ve Pierre Bonnard ile “Les Nabis” adlı sanatçı grubunda birlikte olacaktı.

Vuillard boğucu bulduğu Académie Julian ’da ve daha sonra Ecole des Beaux-Arts ’da sanat eğitimi aldı. Bu yıllarda tutmaya başladığı günlüğünü 1940 ’tan ölümüne kadar sürdürdü. Paris ’teki Fransa Enstitüsü, sanat tarihçilerine Les Nabis hakkında zengin bilgiler sunan 48 ciltlik Vuillard günlüklerine ev sahipliği yapıyor.

Kariyerinin ilk yıllarında Vuillard, atölyeden atölyeye atladı, Diogène Maillart ve Pierre Bonnard gibi ressamların yanında çalıştı. 1890 ’da Bonnard ile çalışırken Les Nabis ’i (nebiler-elçiler) kurmaya yardım etti. Bu Post-Empresyonist, Avangard grubun üyesi haline gelen sanatçılar, biçim, renk ve duygu düşüncelerini dengelemeye ya da sentezlemeye çalışan Paul Gauguin ’in resimlerinden ilham aldılar. Gauguin rehberliğinde Paul Sérusier ’nin yaptığı 1888 tarihli “Bois d’Amour- Aşk Ormanındaki Aven Nehri” adlı resim Les Nabis ’nin ‘tılsımı’ oldu. Tuvalde sanatçı doğanın gerçek görünümünü kopyalamak yerine kendi duygularını ve hislerini iletmek için saf, karışık renkler kullanmıştı.

Vuillard, Denis ve Bonnard, Académie Julien ’deki muhafazakar müfredata itiraz ederek yeni bir sanat akımının habercisi oldular. Vuillard tiyatro setlerinden Paris Kafelerine kadar her yer için tuval ve duvar resimleri yaptı. Kendini çağdaş sanatın ön saflarında çarpışan bir bilge olarak görüyordu.

Ekranlar, tiyatro setleri ve programlar gibi alışılmadık formatların yarattığı zorluklardan ve “Maisonettes dans un Enclos” gibi işlerini boyadığı malzemelerden memnundu. Ayrıca zengin müşterilerin evlerinin iç mekanlarını da boyadı.

Vuillard aynı zamanda hevesli bir Fotoğrafçıydı.

1897’de bir Kodak Kamerası aldıktan sonra, hayatının ve çevresinin belgeseli olan 1.750 fotoğraftan oluşan geniş albümü günlüklerine görsel destek verdi.

Les Nabis ’nin diğer üyelerine kıyasla, Vuillard ’ın resimleri daha çok yerel sahnelere odaklanmıştı. Sevgi dolu temaları nedeniyle “Intimist” – samimi olarak tanımlanan renk paletleri, sembolist ve izlenimci sanatçılardan esinlenen zengin dokular ona 20. Yüzyıl soyutlamasının yolunu açtı.

Yaşamı boyunca finansal olarak başarılı olmasına rağmen, Vuillard, 60 yaşına kadar, terzi olan dul annesi ile yaşadı. 1890 ’da yaptığı “Les Couturières”-Terziler, Vuillard ’ın Les Nabis döneminin en önemli tuvalleri arasında yer alıyor. Resimde evlerini korse ve giysi atölyesi olarak kullanan Vuillard ’ın annesi ve kız kardeşi Marie ’yi görüyoruz. Madam Vuillard kırmızı bir malzemeyi keserken görülen gri saçlı hanımdır, Marie de kumaşı gergin tutarak annesine yardım etmektedir.

Radikal, resimsel ve mekânsal uygulaması ile Les Couturières, Fovistlerin cesur renk tonları, Kübizmin kesişen yüzeyleri, Dışavurumculuğun formları bozması gibi 20. Yüzyılın başlarındaki en önemli sanatsal gelişmeler arasında sayılmaktadır.

Vuillard, Renoir, Toulouse-Lautrec ve Bonnard aynı ilham perisini paylaştı: ünlü piyanist Misia Natanson. Onu Vuillard ’ın eserlerinde dikkati dağılmış gibi resmedilmiş görüyoruz. “Misia et Vallotton à Villeneuve” adlı tabloda  ve günlüğüne düştüğü notlarda sanatçının genç müzisyenle bir hayal kırıklığı yaşadığı hissediliyor.  “Villeneuve ’deki Misia ve Vallotton” resminde ressam Félix Vallotton, Natanson ’un arkasında durmaktadır ve ters yöne dönüktür. Vallotton ’un da genç piyanist hanımla flört ettiği biliniyor.  Bu karmaşık şekilde tasarlanan dramadaki üçüncü karakter, edebiyat dergisi La Revue Blanche ’ın kurucu ortağı Misia ’nın kocası Thadée ’dir. Misia, Vallotton ile sohbet ederken Thadée ’ye arkasını dönmüştür ve böylece onun duygusal dünyasındaki yerinin azaldığı ima edilmektedir; Vuillard da aynı şekilde, Thadée ’yi neredeyse yok saymış, görüntüsünü radikal bir şekilde kırpmış, bir şerit halinde bırakmış.

Paris, 20. Yüzyılın başında Avrupa ’nın sanat merkezlerinden biriydi ve merkezdeki kişi de, Les Nabis sanatçılarına kritik desteği sağlamasıyla tanınan girişimci sanat taciri Ambroise Vollard ’dı.

Paul Cézanne, Pierre-Auguste Renoir, Louis Valtat, Pablo Picasso, Gauguin ve Vincent van Gogh ’un çalışmalarını pazarlayan Vollard, Vuillard ’ın yeteneğini gördü, 1890 ’larda ondan tanesi 100 franktan bir dizi litograf satın aldı.

Bu akıllı hamle ile Vollard burjuva sanat severlere erişim sağladı ve Vuillard ’a da istediği tanıtımı verdi.

Vuillard 19. Yüzyılın sonunda sanatsal zirvesine ulaştı

Çoğu sanat tarihçisi 1890 ’ları Vuillard ’ın en başarılı on yılı olarak görüyor.  Bu yıllarda sanatçı ayağını yere daha sağlam bastı, yerini buldu ve en tanınmış şaheserlerinden bazılarını üretti.

Bunlar arasında şimdi Ulusal Sanat Galerisi, Washington DC ’de bulunan “Çizgili Elbiseli kadın” (1895); İskoç Ulusal Modern Sanat Galerisi ’ndeki “Çalışma Odasında İki Terzi”(1893); ve 2008 ’de New York ’taki Christies ’de 7.993.000 dolara satılan “Fillettes se promennent”-gezinen küçük kızlar- resmi sanatçının bir eserinin müzayedede rekor fiyata satıldığını gösterdi.

Zamanla les nabis’in resimleri kübist, ekspresyonist ve soyut tarzlara kıyasla fazla geleneksel bulunmaya başlasa da modern sanat tarihinde önemli yer tutmaktadırlar.