Rafael
1483-1520
Kısaca Rafael olarak bilinen Raffaello Sanzio da Urbino , İtalyan Ressam ve Yüksek Rönesans Mimarı ve dünyanın gelmiş geçmiş en büyük sanatçılarından biridir.
Çalışmaları, formun açıklığı, kompozisyon kolaylığı ve neo-platonik insan ihtişamı idealinin görsel başarısı için takdir edildi. Michelangelo ve Leonardo da Vinci ile, o dönemin üç büyük ustasını oluşturdular.
Rafel, son derece üretkendi, alışılmadık derecede büyük bir atölye işletiyordu ve 37 yaşında ölümünden sonra arkasında büyük bir çalışma grubu bıraktı. Eserlerinin çoğu Vatikan Sarayı ’nda bulunur, Rafael odaları fresk duvar resimleri kariyerinin en büyük eserleridir. En ünlü eseri, Vatikan ’da Stanza della Segnatura salonundaki “Atina Okulu” adlı çalışmasıdır.
Raphael Urbino ’da doğdu. Yine bir ressam olan babası, Giovanni Santi, Dük ’ün Saray Ressamıydı.
Babası onu Umbria ’nın ünlü ustası Pietro Perugino ’nun Atölyesine çırak olarak yerleştirdi. Perugino ’nun, Rafael ’in ilk yapıtlarındaki etkisi çok açıktır.
Rafael “Genç Kadın Portresi” adlı eserinde, Leonardo ’nun Mona Lisa tablosundaki piramidal yapıyı kullansa da eserin tamamına bakıldığında Rafael işi olduğu görülür, demek ki neymiş, Rafael Leonardo ‘nun resim kurgusunda piramidal-üçgen kullanma tekniğinden esinlenmiş ama genelde resmin tarzı kendine özgüymüş.
Leonardo, Rafael ’den otuz yaş daha büyüktü, aynı zamanda Roma ’da olan Michelangelo ise sadece sekiz yaşındaydı. Michelangelo Leonardo ’dan ve Rafael ’den pek hoşlanmazdı.
1508 yılının sonunda, Rafael hayatının geri kalanında yaşayacağı Roma ’ya taşındı. Yeni Papa II. Julius tarafından Vatikan ’a davet edildi, St. Peter Bazilikasında çalıştı.
Papa II. Julius ‘un siparişi üzerine Vatikan ’da (daha sonraları “Rafael Odaları diye adlandırılacak) kendisinden istenen freskler, ilahiyat, felsefe, şiir ve hukuk konulu idi. Dört odanın adları: İmparator Konstantin Salonu, Heliodorus Odası, İmza Odası ve Yangın Odası. “Atina Okulu” Freski “İmza Odası” içindedir, Parnassus ve Disputa’ Freskleri de aynı odadadır.
Raphael, odayı boyamak için Michelangelo ’nun Sistine Şapeli tavanından açıkça etkilendi. Resimdeki Horatio, Melekler ve diğer figürlerde bu açıkça görülmektedir, daha sonraki resimlerde de Michelangelo etkileri görülür, doğal olarak bu durum Michelangelo ’nun tepkisine yol açmıştı. Michelangelo, Rafael ’i intihal ile suçlamıştır ayrıca Rafael ‘in kendisinden kopya çekmesi bir yana uluorta hakkında eşcinsel olduğunu ima eden dedikodu yapmasından da şikayetçiydi, şüphesiz tüm bu kıskançlıklar ve hiddet “sanatçının” ruhundaki “en iyisini ben yapmalıyım” dürtüsünden kaynaklanıyor.
Papa Rafael ‘e daha sonra Şapel için Saint Paul ve Saint Peter ‘in yaşam sahnelerini betimleyen Goblen Halıları (şimdi Victoria ve Albert Müzesi ’ndeler) siparişi verdi. Mikelanj ‘a da Sunak arkasındaki duvara Son Yargı sahnesinin freskini ısmarladı.
Rafael ‘in ölümünden önceki son çalışması olan “Spasimo”, bize sanatının son yıllarındaki yöneliminin, Maniyerizm ’den daha çok “Proto-Barok” olarak görülebilir.
Rafael, çağdaşları tarafından çok beğenilmesine rağmen tarzı döneminin sanatı üzerinde Michelangelo kadar etkili olmamıştır.
Ölümü sırasında yayılmakta olan Maniyerizm ve daha sonra Barok tarzları Rafael ’in sanatının özeliklerine ters yönde gelişti; “Rafael ’in ölümüyle birlikte, Klasik Sanat – Yüksek Rönesans akımlarının etkisi azaldı”.
Ama Rafael, Maniyerizm karşıtı olanlarca yüceltildi ve onun sanatı ideal model olarak nitelendirildi.
